Луз­на на на­ше­то вре­ме

27.01.2010 | Владимир Милчин (режисер) | Видено: 179

Ед­но е си­гур­но: Чо­е­кот ќе оста­не за­па­ме­тен ка­ко луз­на на на­ше­то тран­зи­ци­ско вре­ме. За­поч­на ка­ко отво­ре­на ра­на, по­доц­на се за­ко­ра­ви ка­ко кра­ста, а се­га за­вр­шу­ва ка­ко луз­на. Не знам да­ли чо­е­кот се за­ни­ма­ва со раз­уз­на­ва­ње, но ни мал­ку не се сом­не­вам де­ка со го­ди­ни се за­ни­ма­ва со раз­ур­ну­ва­ње на Ма­ке­до­ни­ја. Не­го­ви­от ме­тод се све­ду­ва на вер­ба­лен от­стрел на си­те оние кои не им се по вол­ја на не­го­ви­те на­ред­бо­дав­ци. Осо­бе­но љу­би да ги от­стре­ла оние кои не мол­чат де­ка тој от­стре­лу­ва та­ка што ла­же, кле­ве­ти, под­мет­ну­ва и под­буц­ну­ва.
За­тоа чо­е­кот е по­дат­лив за уло­га­та што ја игра во мрач­ни­те ќо­ши­ња во кои се од­ви­ва­ат по­ли­тич­ки­те прес­ме­тки. Не­го­ва­та ка­ри­е­ра се те­ме­ли на ап­со­лу­тен етич­ки де­фи­цит. Гос­по­да­ри­те ги ме­ну­ва со не­ви­де­на лес­но­ти­ја, но се­ко­гаш е со вла­ста. По уг­лед на пр­ви­от му гос­по­дар, кој е се­ко­гаш со вла­ста, уште од Ла­зо (Ла­зо Ко­ли­шев­ски, мо­ре Ма­ке­дон­чи­ња со ис­пра­ни умо­ви!), па с* до Гру­јо. Ѕвез­де­ни­те ми­го­ви на чо­е­кот и пр­ви­от му гос­по­дар се за­бе­ле­жа­ни при нив­на­та по­се­та на срп­ски­от вожд Ми­ло­ше­виќ. Де­но­ви­ве ја ви­дов­ме под­за­бо­ра­ве­на­та фо­то­гра­фи­ја од пок­ло­не­ни­е­то им во Бел­град.
Не­из­беж­на пос­ле­ди­ца за си­те ов­деш­ни на­ра­ча­те­ли на ус­лу­ги­те на чо­е­кот бе­ше нив­но­то ком­про­ми­ти­ра­ње. Про­сто е не­ве­ро­јат­но ка­ко ни­ту еден од на­ши­те вла­сто­дрш­ци не изв­ле­че по­у­ка од по­губ­ни­те пос­ле­ди­ци од ко­ри­сте­ње­то на ус­лу­ги­те на чо­е­кот. Не­го­ви­от та­лент за от­стрел на лу­ѓе се пот­пи­ра на бе­скру­пу­лоз­ност без гра­ни­ци.
Единс­тве­на­та не­го­ва из­ја­ва во ко­ја не­ма при­чи­ни да се сом­не­ва­ме е де­ка е нај­до­бро пла­те­ни­от из­вр­ши­тел на по­ли­тич­ки на­рач­ки во ма­ке­дон­ско­то но­ви­нарс­тво, што е не­из­бе­жен зак­лу­чок од не­го­ва­та из­ја­ва де­ка уред­нич­ки­те пла­ти му но­сат 4.000 евра ме­сеч­но. Зна­чи, нај­мал­ку со 48.000 евра го­диш­но се пла­те­ни оние спи­со­ци на „пре­дав­ни­ци, грч­ки пла­те­ни­ци, со­ро­со­и­ди, ко­му­ња­ри, пе­де­ри“ и што уште не. Ска­по пла­те­ни по­мии од ка­за­нот на чо­е­кот кои се исту­ра­ат врз гла­ва­та на оние кои го пла­ќа­ат. Зап­нат да ги из­бер­ба­ти кри­ти­ча­ри­те, чо­е­кот ги бер­ба­ти по­ли­ти­ча­ри­те - на­ра­ча­те­ли на бер­ба­те­ње­то.
Чо­е­кот си са­ка да уди­ра. На хар­ти­ја и пред ка­ме­ра. Ако му од­го­во­ри­те, се за­ка­ну­ва со туж­ба на суд. Ба­ра за­шти­та, пра­вед­ни­кот. Ако го ту­жи­те на исти­от тој суд, поч­ну­ва да вре­ска. Мон­ти­ра фо­то­гра­фии, го зап­ла­шу­ва на­ро­дот, ба­ра за­шти­та од вла­ста. Де­нес за­бо­ра­ва ко­го кле­ве­тел вче­ра, утре ќе за­бо­ра­ви ко­го кле­ве­тел де­нес. Нај­пр­вин бла­да де­ка е на­пад­нат од не­ка­ков „на­ци­стич­ки про­ект“. А „про­е­ктот“, од­нос­но фон­да­ци­ја­та, е фи­нан­си­ран од Евре­ин, кој не за­вр­шил во Ау­швиц са­мо за­што та­тко му на­вре­ме сфа­тил де­ка на­ци­сти­те ги ис­пра­ќа­ат Евре­и­те во гас­ни ко­мо­ри! Исти­от тој „на­ци­стич­ки про­ект“, од­нос­но фон­да­ци­ја, овоз­мо­жи шко­лу­ва­ње за над ил­ја­да ма­ке­дон­ски Ро­ми!
Са­мо ис­пре­вр­те­ни­от ум на еден пок­ло­ник на Ми­ло­ше­виќ мо­же да про­из­ве­де та­кви ла­ги и да мис­ли де­ка ќе по­тра­ат по­дол­го од ми­го­ви­те по­треб­ни тие да се из­го­во­рат. А по­тоа чкра­ба за ко­му­ни­стич­ки ме­то­ди! Па за­пи­ња да ста­ви на куп лу­ѓе за кои се знае де­ка не­ма­ат ни­што за­ед­нич­ко. А мо­же­би чо­е­кот пре­ста­нал да мис­ли? За­што го фа­ти­ла па­ни­ка по об­ја­ву­ва­ње­то до­ку­мен­ти за со­ра­бо­тка со стран­ски раз­уз­на­ва­чи, па се пре­тво­рил во пи­штол кој тро­ши мно­гу му­ни­ци­ја, но ни­ка­ко да ја по­го­ди ме­та­та.
За ве­ро­до­стој­но­ста на до­ку­мен­ти­те об­ја­ве­ни во „Вре­ме“ се рас­пра­ва и ќе се рас­пра­ва. Но, чо­е­кот по­бр­за да по­ба­ра по­твр­да за сво­ја­та не­ви­ност. Не на суд, оми­ле­на­та му ин­стан­ца до не­о­дам­на. Се обра­ти до ми­ни­стер­ка­та Јан­ку­лов­ска, ко­ја, не­ба­ре ка­то­лич­ки би­скуп, на чо­е­кот му пот­пи­ша ин­дул­ген­ци­ја, од­нос­но пу­сул­че за про­сту­ва­ње на гре­во­ви­те. Ит­но, на­вра­пи­то и, не­из­беж­но, нес­мас­но. Екс­пер­ти­те & ја ос­по­ри­ја над­леж­но­ста, гра­ѓа­ни­те за­не­меа од не­ви­де­на­та ефи­кас­ност на си­сте­мот, а не­кол­ку­ми­на пра­те­ни­ци се по­жа­ли­ја де­ка по­ве­ќе од ед­на го­ди­на не­ма­ат од­го­вор на слич­ни ба­ра­ња упа­те­ни до исто­то Ми­ни­стерс­тво. Очиг­лед­но, ми­ни­стер­ка­та за нив не мис­ли де­ка се не­ви­ност без за­шти­та. За раз­ли­ка од чо­е­кот чи­ја не­ви­ност не мо­же без за­шти­та.
Па, не­ли пре­ми­е­рот му е ку­ќен при­ја­тел на чо­е­кот! Та­ка ни ка­жа чо­е­кот. Ин­ти­мус, што би ре­кол Кр­ле­жа, што зна­чи де­ка на чо­е­кот му сле­ду­ва др­жав­на за­шти­та, од­нос­но по­твр­да де­ка е не­вин. А ние си мис­лев­ме де­ка за пра­ша­ња­та на ви­на­та и не­ви­но­ста е над­ле­жен су­дот. До не­о­дам­на и чо­е­кот го твр­де­ше исто­то. Се за­ле­та и за­бо­ра­ви на по­го­вор­ка­та ко­ја ве­ли де­ка тој што по меч по­се­га, од меч и ќе за­ги­не.

П.С. А на­ша­та лу­стра­ци­ја ве­ќе се пре­тво­ри во уште ед­на илу­стра­ци­ја на кај нас не­на­у­че­на­та лек­ци­ја де­ка ус­пе­хот на за­ко­ни­те најм­но­гу за­ви­си од ка­па­ци­те­тот и ин­те­гри­те­тот на ин­сти­ту­ци­и­те над­леж­ни за нив­но спро­ве­ду­ва­ње.